2 (342) 2026
Z numeru marcowego
„Listu do Pani”
Kolejny już raz wkroczyliśmy przez bramę Środy Popielcowej, z głowami posypanymi popiołem, w czas Wielkiego Postu. W tych dniach na pewno potrzebne będzie znalezienie więcej niż zwykle czasu na refleksję nad zadaniami, które należałoby podjąć w tym okresie naszego życia. Co zmienić, co uzdrowić, co wzmocnić? Jakie relacje wymagają naprawy, komu należy się nasze „przepraszam”, komu – „dziękuję”, komu – ofiarna pomoc, komu – podnoszące na duchu słowa? Potrzebny będzie rzetelny program korzystnej przemiany życia.
Ale działania rozpoczęte w przestrzeni rodzinnego domu nie tylko do bliskich winny być kierowane. Nowy program duszpasterski Kościoła w Polsce na rok 2025/2026, o znamiennym tytule „Uczniowie-Misjonarze”, mówi o naszych zadaniach, które mamy podejmować na szerszym forum. W programie duszpasterskim czytamy: „Potrzeba nam przewodników na drodze wiary, którzy będą wskazywali na Boga i ślady Jego obecności w codzienności naszego życia. Potrzebujemy dziś autentycznych świadków spełniania się Bożych obietnic, którzy swoim życiem pomogą nam na nowo odkryć piękno wspólnoty Kościoła, wiary, sakramentów i słowa Bożego”. W tych dniach Wielkiego Postu, wypełnionych modlitwą, gdy dbamy szczególnie o uczestnictwo, nie tylko w niedzielę, we Mszy Świętej, o korzystanie z sakramentów i o codzienną lekturę Pisma Świętego, pamiętajmy też o poście, o szeroką ręką rozdawanej jałmużnie. Może także pomyślmy o włączeniu się do którejś ze wspólnot działających w Kościele, aby stać się bardziej świadomymi swych zadań uczennicami-misjonarkami i odważnie nieść Boże wskazania, świadczyć o Jego do nas miłości.
Ten tok myślenia stał się impulsem dla pań z Polskiego Związku Kobiet Katolickich do zorganizowania wraz ze swoim opiekunem o. Pawłem Drobotem CSsR pielgrzymki pod tym właśnie hasłem: „Uczennice-Misjonarki”, do Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Inicjatywa uzyskała błogosławieństwo bp. Wiesława Szlachetki. I Wy, drogie Czytelniczki Listu do Pani, jesteście na tę pielgrzymkę zaproszone (s. 38).
Jezus nas kocha! Dowodów na to nazbierałyśmy przez lata z pewnością wiele. W tym numerze naszego miesięcznika ks. Mieczysław Piotrowski w artykule Alicja Lenczewska – świadek Zmartwychwstania (s. 8) przytacza słowa, które skierował Jezus do Alicji, obdarzonej łaską mistycznych z Nim spotkań. O swojej miłości do ludzi powiedział: „To, co zapisujesz, jest po to, aby ludzie zrozumieli, że ja chcę mówić do każdego, by pokierować nim, ustrzec od zła i wprowadzić na drogę zbawienia. Że jestem przy każdym człowieku, w każdej chwili jego życia”.
Wiara w Boga, w Jego miłosierdzie, w moc modlitwy wznoszonej przed Jego tron, w opiekę Matki Najświętszej i świętych, ale też aktywne włączenie się do działania osób świadomych swoich patriotycznych i religijnych obowiązków to źródło nadziei na przerwanie tragedii, która rozgrywa się na naszych oczach. Artykuł Lidii Dudkiewicz Ocalić Bożą cywilizację (s. 12) to nieomal krzyk rozpaczy, ale i nakaz zdecydowanego działania wobec rozmiaru klęski demograficznej, jaką spowodowały i powodują masowe zabójstwa dzieci nienarodzonych. Według przewidywań demografów w Polsce w 2200 r. może być zaledwie 1 mln 100 tys. Polaków. Czy możemy być obojętni wobec tej demograficznej zapaści? Ale i wobec innych zjawisk niszczących chrześcijańskie fundamenty, na których wzrastała przez wieki Europa?
A więc ruszajmy do dzieła, uczennice- misjonarki – i oczywiście również uczniowie-misjonarze – aby obronić przyszłe losy Polski. Jak przypominają wydarzenia z dalszej, ale i z niedalekiej przeszłości, polskie kobiety wielokrotnie wykazały się męstwem, cichym bohaterstwem ratowania tego, co Polskę stanowi (rzadko dostrzeganym przez budowniczych pomników). Sylwetki wielu z tych kobiet miałyście okazję, Drogie Czytelniczki, widzieć na łamach Listu do Pani podczas przeszło 33 lat trwania pisma. I w tym numerze spotkacie takie wyjątkowe osoby.
A na zakończenie pomódlmy się wspólnie słowami, którymi św. Jan Paweł II zakończył Akt zawierzenia Matce Bożej przyszłości świata na progu obecnego tysiąclecia: „O Matko, która znasz cierpienia i nadzieje Kościoła i świata, wspomagaj swoje dzieci w codziennych próbach, jakich życie nie szczędzi nikomu, i spraw, aby dzięki wspólnym wysiłkom wszystkich, ciemności nie przemogły światła. Tobie, Jutrzenko zbawienia, powierzamy naszą drogę w nowym milenium, aby pod Twoim przewodnictwem wszyscy ludzie odnaleźli Chrystusa, światłość świata i jedynego Zbawiciela, który króluje z Ojcem i Duchem Świętym na wieki wieków. Amen”.
MARIA WILCZEK